وبلاگ آرایش کالا,arayesh,آرایش,آموزش صحیح استفاده از لوازم آرایش,تکنیک‌های آرایش,آموزش آرایش کردن,معرفی محصولات آرایشی و بهداشتی

نحوه ی عملکرد میکروپیگمنتیشن به درستی چیست

 نحوه ی عملکرد میکروپیگمنتیشن به درستی چیست

تفاوت میکروپیگمنتیشن با تاتو یا خالکوبی در این است که در تاتو علیرغم وجود درد و خونریزی در حین کار، عمق نفوذ سوزن ها به زیر پوست دقیقاً یکسان نبوده و غالباً برای وارد کردن رنگ به لایه های زیرین پوست از سوزن های غیراستاندارد یا رنگ هایی غیراستریل و در برخی موارد آسیب رساننده و عارضه زا استفاده می شود. همچنین  به علت غیر قابل استریل بودن این تجهیزات، امکان انتقال بیماری های منتقل شونده از خون همانند هپاتیت و زگیل و حتی ویروس اچ.آی. وی زیاد است و نتیجه کار نیز دائمی نبوده و بسیاری از کسانی که در قبل تاتو انجام داده اند، به علت رنگ باختن تدریجی این تاتوها یا ایجاد عوارض از انجام آن پشیمان می شوند، در حالی که در روش میکروپیگمنتیشن با دستگاه استانداردی که ایمن بودن آن توسط مراجع ذی صلاح تایید شده است، با استفاده از رنگدانه های سازگار با بدن انسان و محیط زیست)با منشاء طبیعی)، به کار بردن سوزن های استریل بخصوص که در یک کارتریج تعبیه شده اند و تنظیم دقیق و متناسب عمق نفوذ توسط دستگاه و با حداقل درد یا خونریزی و حداقل آسیب به لایه های پوست، ، کار انجام می شود. خطر انتقال بیماری های فوق الذکر نیز به دلیل استریل بودن و استفاده از کارتریج مخصوصی که امکان برگشت خون به دستگاه را مسدود کرده است، از بین می رود.

نحوه ی عملکرد میکروپیگمنتیشن با سوراخ کردن لایه ی بالایی پوست (یا اپیدرم) توسط سوزن های دستگاه و ورود به لایه ی دوم پوست (یا درم) است و رنگدانه ها دقیقاً در این لایه جای داده می شوند. اگر این جاگذاری سطحی تر بوده و در لایه ی اپیدرم صورت بگیرد، رنگدانه ها دوام نداشته و با تجدید حیات سریع سلول های این لایه، رنگ از بین می رود و اگر بیش از حد عمیق بوده و در لایه ی زیرپوستی جای داده شوند، رنگدانه ها در اثر خونریزی ناشی از عمق زیاد نفوذ جابجا شده و شسته می شوند. بنابراین تعیین عمق دقیق نفوذ و جای دهی رنگدانه ها نقش اساسی را در موفقیت کار میکروپیگمنتیشن ایفا می کند و تنها تکنسین ها و کاربرانی که به خوبی از آناتومی و وضعیت متفاوت پوست نواحی مختلف بدن اطلاع کافی و خبرگی و تجربه ی عملی زیادی در این کار داشته باشند، می توانند نتایج خوبی ارائه دهند. به همین دلیل بهتر است که انجام میکروپیگمنتیشن – بخصوص در موارد ترمیمی و پزشکی- صرفاً در کلینیک ها و مراکز تخصصی دارای مجوز از وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی و با رعایت کلیه ی نکات استریلیته و ضدعفونی کردن محیط کار و استفاده از تمامی تدابیر بهداشتی و تحت نظارت متخصص پوست و موی باتجربه در این کار انجام بپذیرد و از انجام آن در مراکز فاقد شرایط لازم اکیداً خودداری گردد.

کاربردهای عمده ی میکروپیگمنتیشن در حوزه ی زیبایی عبارتند از: آرایش دائمی یا تاتوی ابرو، خط لب، خط چشم، هاشور زدن ابروها و گاه به منظور پاک کردن تاتوهای قبلی. ولی گذشته از این موارد در حوزه ی پزشکی نیز از این تکنیک در موارد زیر استفاده می شود: اصلاح و هم رنگ کردن پوست در قسمت هایی که به دلایلی همچون بیماری برص یا لک و پیس، از بین رفتن یا ازدیاد غیر طبیعی رنگدانه های پوست در اثر خال های مادرزادی یا اسکار جراحی قبلی دچار تغییر رنگ شده اند، ترمیم اسکار سینه  و همچنین هاله ی سینه بعد از جراحی برداشتن سینه یا اسکارهای مسطح بعد از جراحی های مختلف یا اسکار ترمیم لب شکری، ترمیم اسکارهای فرورفته ناشی از بیماری آکنه یا آبله مرغان با استفاده از قسمت میکرونیدلینگ دستگاه و پوشاندن نواحی کم پشتی ابرو یا موی سر در کسانی که ریزش موی پراکنده یا کاشت موی قبلی داشته و خواستار پوشش بهتری در ناحیه ی سر هستند.

موارد منع استفاده از میکروپیگمنتیشن خود بر دو گروهند: موقت و دائم.

موارد منع موقت استفاده عبارتند از: وجود تبخال فعال در صورت، طی دوران بارداری و شیردهی یا قاعدگی، وجودعفونت یا التهاب ویروسی یا میکروبی پلک، چشم یا صورت، آفتاب سوختگی یا سولاریوم گرفتن، و در صورتی که لایه برداری شیمیائی یا فیزیکی صورت یا درمان لیزری چین و چروک صورت طی چند هفته اخیر انجام شده باشد. بدیهی است بعد از اتمام شرایط فوق و طبیعی شدن وضع پوست می توان از میکروپیگمنتیشن استفاده کرد. در مورد وجود زگیل در صورت یا ابرو باید ابتدا درمان کامل این ضایعات انجام شود و پس از اطمینان از بهبود کامل از میکروپیگمنتیشن استفاده شود.

موارد منع استفاده ی دائمی از این روش عبارتند از: وجود بیماری های سیستم ایمنی همچون لوپوس و پسوریازیس یا لیکن پلان، وجود سابقه بروز اسکار(جوشگاه) های بزرگ در مواردی که روی ابرو کار می شود، وجود هرنوع ضایعه ی پوستی مشکوک یا سرطان پوستی شناخته شده از قبیل ملانوم یا BCC یا SCC، دیابت کنترل نشده، هموفیلی، انواع هپاتیت ویروسی، ایدز و همچنین بیماری های قلبی-عروقی یا فشارخون کنترل نشده

مراقبت های بعد از میکروپیگمنتیشن شامل موارد زیر هستند: 1-از دستکاری و تحریک کردن ناحیه ی درمان شده خودداری شود. 2- مصرف قهوه یا چای در حد معمول بلامانع است. 3- از اشعه ی آفتاب، سولاریوم و منابع مصنوعی تولید اشعه ی ماورابنفش همچون لامپ های نئون دوری شود و در ناحیه ی صورت و گردن مرتباً از ضدآفتاب استفاده شود. 4- از مصرف کرم های لایه بردار و محرک (مانند ترتینوئین که برای درمان آکنه به کار می رود) خودداری شود. 5- در هنگام انجام میکروپیگمنتیشن در ناحیه ی صورت، لایه برداری شیمیائی یا فیزیکی (میکرودرم ابریژن) در این ناحیه انجام نشود. 6- در صورت وجود سابقه ی بروز تبخال از 5 روز قبل تا 5 روز بعد از انجام کار می بایست تحت نظر پزشک متخصص از داروهای ضدویروسی استفاده شود. 7- تا چند هفته از رفتن به سونا یا استخر خودداری شود. 8- در اغلب موارد بعد از انجام میکروپیگمنتیشن پمادهای آنتی بیوتیکی موضعی یا کرم های ترمیم کننده تجویز می شوند که می بایست حداقل تا سه روز ادامه یابند. در این مدت ناحیه ی تحت درمان نباید شسته شود. 9- بروز پوسته ریزی خفیف در ناحیه ی میکروپیگمنتیشن طبیعی بوده و بهتر است از دستکاری این ناحیه یا کندن پوسته ها خودداری شود. 10- لازم به ذکر است که ترمیم میکروپیگمنتیشن پس از یک ماه امری ضروری بوده و می بایست حتماً انجام بپذیرد تا ماندگاری کار حفظ شده و ادامه یابد. 11- باید گفت رنگ های ایجاد شده توسط میکروپیگمنتیشن رنگ هایی ملایم و متناسب با رنگ زمینه ای پوست هرفرد می باشند و نمی بایست توقع ایجاد رنگ های پررنگ و با تضاد بالا با پوست طبیعی فرد را داشت
برای خرید محصولات مرتبط در تلگرام  پیام دهید:arayeshkalapm@

 

به اشتراک بگذارید!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>